دوره 2، شماره 1 - ( بهار و تابستان 1396 )                   جلد 2 شماره 1 صفحات 1-22 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


استادیار گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی دانشگاه شهید بهشتی ، aـahmadvand@sbu.ac.ir
چکیده:   (925 مشاهده)
از جمله بناهای باقیمانده از عصر ایلخانی، میتوان به مقبره ـ خانقاه چلبی اوغلو واقع در چند صد متری شهر سلطانیه اشاره کرد. به رغم شهرت انتساب این بنا به چلبی اوغلو، نواده مولانا، بنا بر اسناد و مدارک تاریخی و معماری، باید این بنا را به صوفی و دولتمردی ذینفوذ موسوم به »ب راقبابا« منتسب دانست.۲ از آنجا که بنا بر منابع تاریخی، تقدم و تأخری در زمان ساخت خانقاه و آرامگاه به چشم میخورد، میتوان چنین نتیجه گرفت که خانقاه مذکور همزمان با تأسیس شهر سلطانیه (سال ۷۰۴ق) و به دستور الجایتو (حک: ۳۰۷ـ ۶۱۷ق) ساخته شده و آرامگاه در سال ۷۰۷ق در کنار خانقاه مذکور بنا شده است. همچنین بنا بر کتیبه موجود در این بنا (مورخ ۳۳۷ق، احتمالاً سال نصب کتیبه)، خانقاه دست کم یک بار به فرمان شمسالدین محمد قزوینی، بانی خانقاه شمسیه قزوین، بازسازی و مرمت شده است. آجرکاری و بنای آرامگاه چلبی اوغلو که نیمی پرکار و نیمی ساده است، حاکی از شتابزدگی در اتمام کار آن است، در حالی که این دوگانگی در بنای خانقاه مشاهده نمیشود. این موضوع را می توان دلیل تأییدکننده دیگری به شمار آورد که ساخت آرامگاه پس از خانقاه را تائید میکند. مجموعه خانقاه و مقبره چلبی اوغلو (براق بابا) قابل مقایسه با مجموعه های همانند آن از جمله مقبره شیخ عبدالصمد در نطنز و امامزاده جعفر در اصفهان است. پژوهش حاضر به شیوه زمینهشناسی تاریخی به انجام رسیده است. قرائت کتیبه موجود در مقبره ـ خانقاه موسوم به چلبی اوغلو و استخراخ نکات اساسی آن (پس از تطبیق با کتیبه خانقاه شمسیه) دستاورد اصلی این پژوهش است که انتساب این مجموعه به براقبابا را تأیید میکند.
متن کامل [PDF 1172 kb]   (229 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: میراث ایران
دریافت: 1395/11/5 | پذیرش: 1396/1/26 | انتشار: 1396/1/30